Blogmas dag 22

Vandaag zijn we naar de bioscoop geweest: hubby, schoonouders en ik. Naar de (niet ultieme kerst)film; Spectre. #007

Foto van Google, want ik was vergeten de poster te fotograferen ton we bij de bioscoop waren...

Foto van Google, want ik was vergeten de poster te fotograferen toen we bij de bioscoop waren…

Het intro was zoo lang! Maar dan ook echt zooooo lang! Ik was compleet ergens anders met mijn hoofd. Ik kan gewoon niet lang kijken naar beelden waar geen lijn in zit. Daniel Craig als James Bond blijft leuk, zelfs na 4 films. Ik ben geen ontzettende James Bond fan, maar ook deze was wel goed gedaan; romantiek, actie en mijn favoriete stad in beeld. De Bond schurk Christoph Waltz is minstens zo creepy als Javier Bardem, dus dat is ook een pluspunt.

Ik zal niet de hele film gaan samenvatten, ga hem maar lekker zelf kijken! Wel wil ik nog even toevoegen dat het hilarisch was om James Bond in een scène te zien met Voldemort en Moriarty.

Ik kan ook niet wachten  op de nieuwe Sherlock (BBC) met de irritante Facebookfilmpjes dat ze er soon(ish) weer zijn. Andrew Scott is briljant als Moriarty en de schrijvers van de serie zijn te gek! Alles wat ze doen is perfect en onverwacht. Ik vind het fijn als ik niet kan voorspellen hoe is afloopt. Behalve dan: Sherlock lost het op. De vraag die altijd blijft hangen is: hoe??!

Even terug naar de bios… Mijn favoriete bioscoop-film is denk ik Harry Potter en de Geheime Kamer. Ik weet nog dat ik met mijn tovertweelingzus me in heb gehouden om niet te gillen bij al die spinnen. Onze kleine zusjes zaten heel chill te kijken. Ik heb laatst met m’n tovertweelingzus nog een mini Harry Potter marathon gedaan. De film en boekmagie hoort ook bij mijn kerst.

Want de afgelopen jaren met kerst kreeg ik onder de kerstboom altijd de nieuwe Harry Potter. Ik mag dan een slechte concentratie hebben, maar als ik iets leuk vind heb ik oogkleppen op. Voor het kerstdiner had ik vaak het boek al uit. Als mijn ouders me vroegen wat er in dit deel gebeurde kon ik alles opnoemen. Maar wel op het tempo als waarin ik het boek had gelezen. De kerst nadat ik Harry Potter en de Relieken van de Dood had gekregen lag er opnieuw een rechthoekig pakje voor me klaar. “Van de nieuwe JK Rowling” zei mijn moeder. Ik pakte gretig het cadeau uit en had een blanco notitieboekje in mijn handen…