ADD en … Medicatie deel 1 – Ervaringen met Ritalin

Na de ADD diagnose kreeg ik de keuze om te starten met medicatie, individuele therapie en groepstherapie. Ik koos voor de eerste twee opties. Ik zat er niet zo op te wachten om allemaal persoonlijke dingen te delen met vreemden. Ironieā€¦
Er zijn 4 bekende medicijnen die gebruikt worden bij AD(H)D; Ritalin, Concerta, Medikinet en Equasym.
Ik zou een boek vol kunnen schrijven over mijn ervaringen met medicijnen. En dat ga ik dan nu ook doen, hier deel 1! Mijn ervaringen met Ritalin.

Eerste vorm van ADD-medicatie: Ritalin

Eerste vorm van ADD-medicatie: Ritalin

Ik had bij de start van de therapie wekelijks sessies met een psychologe en om de twee weken met een psychiater. Bij de psychiater kreeg ik begeleiding qua medicatie. Het is niet zo simpel als een pilletje in nemen en je bent overal van af.

Ik startte met Ritalin, een medicijn met de stof methylfenidaat. Deze medicatie wordt het meest voorgeschreven en ook het meest vergoed door zorgverzekeraars. Ik ben gestart met het opbouwen van de Ritalin. Eerst een kwart van het pilletje per 4 uur. Dat is de werkingsduur van dit medicijn. In eerste instantie merkte ik vooral de bijwerkingen. Geen honger, verstoord slaapritme en emotioneel afgevlakt zijn waren de dingen waar ik vooral moeite mee kreeg.

Na verloop van tijd kon ik onder begeleiding de dosering verhogen tot een punt waarop ik ook de bedoelde werking kon ervaren. Verhoogde concentratie. Bij mij duurde het gemiddeld een uur voordat ik merkte dat de medicatie ging werken na het innemen.

Ik startte iedere dag om 07:00 met ontbijten. Want medicijnen innemen op een lege maag is niet ideaal. Om 08:00 de eerste keer medicatie slikken. Omdat mijn hongergevoel zo goed als compleet de deur uit was had ik ook dagelijks een alarm voor tussendoortjes en lunch/diner. Dus alarm op: 10:00 eten, 12:00 medies, 14:00 eten, 16:00 medies, 18:00 eten, 20:00 medies en daarna tijd om te slapen.

Zo vulde mijn telefoon mijn leven. Daardoor zat ik iedere dag in een vast ritme (ja, ook in de vakanties deed ik dit). Want medicatie op een vaste tijd zorgde voor routine, waardoor het later gemakkelijker zou gaan. Ik merkte dat het leren veel gemakkelijker ging. Ik kon mijn energie makkelijker sturen naar de boeken. De werking was s’ochtends gelijk duidelijk. Ik houd van uitslapen, maar ik kon echt niet meer in bed blijven liggen na het innemen van Ritalin. Al die gefocuste energie moest eruit, iets zinvols doen.
Maar een groot nadeel waren de “rebounds”. Het medicijn onderdrukt de impulsen door de dag heen. Zijn deze stoffen van de Ritalin uitgewerkt, dan ontstaat er een enorme warboel in je hoofd. Bij mij resulteerde dit in een uur lang chaos. Ik hoorde elk kraakje, zag elke beweging en trok daarom helemaal terug in mijn eigen hoofd. Je kunt je voorstellen dat dit thuis op de bank nog wel te overzien is, maar in het openbaar vervoer bijvoorbeeld, een ramp.

Na 1,5 jaar moest ik stoppen met mijn eerste HBO studie, omdat ik op 1 vak na mijn propedeuse niet kon halen. Ik was er kapot van. Maar kreeg daardoor wel meer ruimte om mijn leven anders in te delen. Hierbij hoorde een nieuwe studie, op mezelf gaan wonen en een andere aanpak qua medicatie. Hierover binnenkort meer te lezen in deel 2.