ADD en … Ziekte van Pfeiffer + Tips!

Nadat ik een tijd niet zo goed voor mezelf zorgde (2010, hoezo vitaminen?) werd ik qua gezondheid een beetje gammel. Ik kreeg een opgezette keel en besloot naar de huisarts te gaan. Ik kreeg antibiotica om de opgezwollen klieren in mijn nek tot bedaren te brengen.
Vrij grote pillen om te slikken met een opgezette keel… Het werkte wel, maar ik kreeg een allergische reactie in mijn gezicht. Omdat ik eruit zag als Angelina Jolie met schurft ging ik weer naar de huisarts. Ze namen bloed af omdat er werd gedacht aan Pfeiffer. Ook kreeg ik extra medicatie om de allergische reactie tegen te gaan. Altijd leuk, pillen vanwege een reactie op pillen…

Het onderzoek duurde even en ik begon me na een paar dagen al beter te voelen. Ik ging weer aan het werk in het restaurant en op stap. Kort daarna kreeg ik een telefoontje; je hebt Pfeiffer. Niks aan te doen, neem je rust, dan gaat het het meest snel over.

Ik besloot te blijven werken om te kijken hoe lang dit goed zou gaan, ik moest toch mijn huur blijven betalen. Mijn baas was dacht heel fijn mee waardoor ik kon blijven werken, maar eigenlijk niet veel inspannende dingen hoefde te doen. Ik kon bij de garderobe staan, en servetten vouwen in de tijd dat er niemand bij de garderobe kwam. Na een tijdje merkte ik dat die werkzaamheden zelfs teveel waren en het niet meer ging.
Ik stortte in en ben een tijdje bij mijn ouders geweest. Als ik in de ochtend wakker werd, liep ik van de trap af naar de bank. Dat was zo vermoeiend dat ik weer moest slapen. Daarna kon ik ontbijten, slapen, lunchen, slapen, de trap op, douchen, de trap af, uitrusten op de bank, avondeten, de trap op en instorten op bed.

Gelukkig heb ik dit niet heel lang gehad. Toen ik een beetje meer energie kreeg ben ik gaan breien. Ik kan niet goed breien, en moest ook heel veel weer uithalen omdat ik door vermoeidheid/geen focus steken had laten vallen. Na een paar dagen heb ik toch mooi een Pfeiffer sjaal gebreid!

Mijn uiteindelijk drie meter lange Pfeiffer sjaal.

Mijn uiteindelijk drie meter lange Pfeiffer sjaal.

Tussendoor heb ik gemiddeld 1 Harry Potter boek per dag gelezen. Daaraan merkte ik ook dat ik nog niet helemaal oké was, normaal lees ik sneller (Echt? Ja echt).

Pfeiffertips!
1. Zoek iets wat je kunt doen, wat weinig energie kost.
Ook als je zo moe bent heb je iets nodig om de verveling tegen te gaan. Je kunt je favoriete series 
bingewatchen, maar ook door je tijdschriftenstapel heen bladeren om bijvoorbeeld een moodboard te maken voor de nieuwe indeling van je slaapkamer. Of begin een leuke blog…
2. Zorg dat je een lekkere deken en kussens op de bank hebt liggen.
Het is niks om echt 24/7 op je kamer te liggen. Ook vermoeide mensen hebben behoefte aan een andere omgeving zo nu en dan. Als je door je huis loopt kun je een chille instort-plek maken op elke verdieping zodat je kunt uitrusten als je even niet verder kunt.
3. Ga (zodra je denkt dat je het kunt) een stukje wandelen.
Even een frisse neus halen is altijd belangrijk, zeker als je niet lekker in je vel zit. Je kunt enorm opknappen van een stukje lopen, maar het helpt je ook om straks op bed/de bank beter te ontspannen en uit te rusten als je ook echt even hebt bewogen. Begin met kleine wandelingetjes en breid deze uit zodra je weer wat beter bent.
4. Luister naar je lichaam.
Je lichaam trapt met alle macht op de rem. Luister daar naar. Heb jij het idee dat je door kan werken, prima natuurlijk, maar ren jezelf niet voorbij. Hoe meer rust je pakt, hoe sneller je weer 100% bent. En dan kan je weer in volle vaart genieten van alles wat je wilt doen.
5. Let op!
Misschien overbodig, maar deel geen glazen en geef een tijdje geen kusjes! Je wilt niemand anders besmetten… Alhoewel, gezellig samen lamlendig zijn heeft ook wel wat.

Ik ben blij dat mijn Pfeiffer relatief snel voorbij was. Want mijn lichaam mocht dan wel moe zijn, maar mijn hoofd ging gewoon door met impulsief en druk doen. Dat is vrij irritant kan ik je vertellen.
Wel een goede motivatie om beter voor mezelf te zorgen. In theorie dan, want in de praktijk blijkt dat nog (ook in 2016) wel eens een uitdaging…

Geef een reactie