Home Blog

Eet je AD(H)D weg!

0

Een tijd geleden (inmiddels bijna 2 jaar terug) kreeg ik via de grote interwebs een artikel onder ogen:

“Medicijnen zijn niet langer nodig. Dit dieet doet ADHD als sneeuw voor de zon verdwijnen”.

Deze kop was genoeg om mijn hoofd en emoties goed aan te zetten. Nog steeds…

Mijn ADHD diagnose.

Toen bij mij de diagnose werd gesteld door een psycholoog en psychiater was dit voor mij een enorme opluchting.

Ik was net van de middelbare school af waar ik me enigszins doorheen moest worstelen. Ik merkte dat er tussen mij en mijn ouders en docenten veel onbegrip was als het ging om concentratie en deadlines. Hoe hard ik ook probeerde om in het schoolregime te passen, het lukte gewoon niet. Routine en elke dag bijvoorbeeld 30 minuten huiswerk maken was te moeilijk en kostte me teveel energie.

Een breekpunt voor mij was dat een mentrix tegen me zei:

“Als je nu eens probeert om je te concentreren, dan wordt het misschien nog wat met je”.

Mijn ouders zagen ook dagelijks dat ik me niet lang kon concentreren. Dat ik niet gemakkelijk de doelen behaalde die ik wilde behalen maar dat ik slim genoeg was om dit wel te moeten kunnen.

Een aantal jaar daarna kwam het officiële stickertje met eindelijk een verklaring. Mijn hoofd werkt anders dan die van anderen. Dat komt doordat ADHD hersenen in bepaalde gebieden anders werken. Ons “prikkel filter” werkt minder goed waardoor bij alles wat binnen komt, we snel het overzicht verliezen. Dat ADHD hersenen anders werken is zelfs fysiek terug te zien op scans.

Mijn mening.

De emoties die bij mij naar boven kwamen na het lezen van alleen al de kop van het ADHD-dieet artikel waren niet positief. Mijn hoofd ging dus ook BAM in de weerstand.

Alsof alle issues die ik heb ervaren opgelost zouden zijn door het eten van een salade en het laten staan van cola?

Ik geloof absoluut dat wat je eet en drinkt invloed heeft op je lijf en hoofd. Iedereen heeft wel eens een suiker rush ervaren of hoofdpijn gekregen wanneer je niet voldoende drinkt. Dat heeft ook invloed op hoe goed je je kunt concentreren bijvoorbeeld.

Maar of een dieet de daadwerkelijke werking van je hersenen kan aanpassen?

Ik vraag me hierdoor ook af waarom mensen er zo op gebrand zijn om een ‘oplossing’ te vinden voor ADHD. Ik heb nog nooit gehoord van een onderzoek om bijvoorbeeld dyslectie aan te pakken door extra letter vermicelli in je soep te doen.
Daarbij vind ik het ook jammer dat ADHD hierdoor weer een “eigen schuld” label krijgt.

Je hebt ADHD omdat je niet goed eet? Die kunnen we toevoegen in het rijtje van slechte opvoeding, geen doorzettingsvermogen en aanstellerij.

Hulpmiddel.

Online is te vinden dat het Restricted Elimination Diet (RED-dieet), waar het artikel over gaat, bij 60% van de kinderen (die mee doen aan verder onderzoek) een positief effect heeft en dat voor sommigen verder medicatie gebruik niet nodig is.

Dat is natuurlijk top! Ik ben er enorm voorstander van om wanneer het lukt, zo min mogelijk medicatie te gebruiken. 

Als voormalig Ritalin en Concerta gebruiker weet ik hoe medicatie mij geholpen heeft bij bepaalde aspecten, maar ook hoe dit mijn emoties, hongergevoel, slaapritme en creativiteit heeft onderdrukt. Door het gebruiken van medicatie was ik een heel ander mens. Wel eentje die zich gemakkelijker kon concentreren, dat dan wel.

Wanneer je door het uitpluizen van een dieet erachter komt dat bepaalde voedingsstoffen schrappen er voor zorgen dat je lekkerder in je vel zit en beter kunt omgaan met je ADHD, dan kan dat zeker een positieve toevoeging aan je leven zijn.

Is je dieet een oplossing voor ADHD?

Wat me vooral tegen de borst stoot is dat de makers van dit dieet het volgende doel nastreven: “We hopen hierdoor te kunnen ontdekken hoe voeding ADHD kan veroorzaken en hoe we dit kunnen voorkómen.” (bron) Vervolgens claimen ze ook dit: “Het dieet neemt een oorzaak van ADHD weg. Medicijnen onderdrukken uitsluitend de symptomen.” (bron)

Wanneer iemand met een lactose intolerantie zijn dieet aanpast of hier medicatie voor inneemt, is die persoon dan niet meer lactose intolerant? Of heeft die persoon gewoon een manier gevonden om er mee om te gaan?
Net zoals een dieet kan ook medicatie een hulpmiddel zijn om te leren omgaan met wat je hebt, maar dat neemt niet de oorzaak weg. Namelijk dat je hersenen fysiek anders werken en dat is erfelijk.

Ik moet zeggen dat ik niet bewust merk dat het laten staan of juist bewust iets wel eten invloed heeft op mijn ADD. Ook merk ik dat ik door het lezen van een aantal forums en blogs ook totaal niet de behoefte heb om dit te gaan proberen. Want volgens mij moet je dan een hoop voedingsgroepen en specifieke producten uitsluiten.
Nou kom ik ook niet in aanmerking voor het dieet van dit specifieke onderzoek, want het wordt alleen getest op jongens (!!!) tussen de 8 en 10.

Voor de oudere en diversere AD(H)Ders onder ons; ik ben erg benieuwd hoe jullie denken over welk effect eten en drinken heeft op ADHD en of jullie hier misschien zelf ervaringen mee hebben.

Bruiloft en Emma’s verjaardag

Elk jaar na Blogmas wordt de schrijfpauze groter. Dat ligt deels aan mij, want ik heb nogal moeite met prioriteiten stellen. Maar het ligt ook aan jullie.
Vertel me eens, waarom zijn jullie zo intimiderend? Want ik wil graag dat mijn blogs leuk zijn om te lezen en dat jullie als lezers denken; “Ha wat leuk, die Ellen is echt grappig.” of “Eye-opener, hier heb ik wat aan.”
Oh damn, ik wil graag dat jullie dat denken, dus ligt het toch volledig aan mij.

Komt eigenlijk wel goed uit. Want er is er maar eentje die daar wat aan kan doen. Handen op dat toetsenbord en let it flow! RAKKETAKTAKTAK! (Ik typ vaak best wel luid)

In de afgelopen weken ben ik een totaal ander persoon geworden. Ik ga tante worden, want mijn zus en haar man verwachten een kindje! Ik mocht getuige zijn op hun bruiloft. Ik ben ineens een jaar ouder geworden in februari en inmiddels mag ik mezelf moeder van een peuter noemen ipv moeder van een dreumes.

Daar komt de bruid…

De ochtend begon voor mij redelijk relaxed. Rustig wakker worden, kopje thee drinken en douchen. Realiseren hoe laat het was… Stress! Spullen bij elkaar zoeken. In de tussentijd had Dirk al Emma uit bed gehaald dus kon ik Emma helpen met haar brood smeren, omkleden en nog iets doen met mijn haar.
Tegen de tijd dat ik nog van alles moest doen en letterlijk door het huis aan het sprinten was, had Dirk zich helemaal omgekleed en zat hij al helemaal fancy, in pak, klaar om te vertrekken.
Fijn zo’n georganiseerde vent. Misschien kan ik daar ooit nog wat van leren.

In de ochtend heb ik mijn zus geholpen met omkleden. Gelukkig voor haar kon ze terecht bij de kapper voor een frisse, gestylde coupe. We hadden wel al een keer geoefend met een bruidskapsel. Maar ik heb toch niet echt de skills om krullen te maken met een krultang. #bornwithit

De bruiloft zelf duurde een uurtje en was in het gemeentehuis. Het was wel soort van awkward omdat we de andere gasten niet konden feliciteren of echt even een praatje konden maken.
De ceremonie zelf was leuk en zowel mijn moeder als mijn zusje hadden me bijna in een tuinsproeier veranderd. Bijna. Gelukkig was er ook veel te lachen en droeg ook Barry’s broertje nog een spontane grap bij.
Lachen, (bijna) huilen en nog een halve hoestaanval (alles ok Barry?). Een dag met veel liefde en uiteindelijk 2x ‘ja’ en een dikke kus. Een geslaagde bruiloft!

Hieperdepiep hoera

Onze lieve dame is alweer 2 jaar oud. Wat vliegt de tijd. Echt niet te geloven.
Emma heeft inmiddels 2 lockdown/corona verjaardagen gehad en dat vind ik echt ontzettend jammer. Wie had er vorig jaar gedacht dat we er nu nog mee zouden zitten?

Emma heeft wel fantastische dagen gehad, want we hebben er dit jaar wel maximaal van genoten! Elke dag een of twee van haar favoriete personen op bezoek en daardoor ook extra vaak een (kleiner) stukje taart.

Slingers, ballonnen, cadeau’s, zingende buurmeisjes bij de deur, een echte bellenblaasmachine, een keukentje, een mooie kindertafel met stoelen, een kassa en een echte zandbak.
En komend weekend gaan we gewoon weer verder. Hieperdepiep hoera!

Bullet journal 2021 – Doei 2020!

0

Emma ligt op bed, Dirk is aan het gamen met Martijn en ik heb even een momentje om te pronken met mijn nieuwe creaties.

Ik merk dat ik de afgelopen tijd weer een overvol hoofd heb gehad. Ik weet van mezelf dat ik mijn hoofd leeg kan schrijven en zo meer rust kan creëren. Nog leuker vind ik het als ik het schrijven kan combineren met iets creatiefs en laat een bullet journal nou iets zijn waarmee ik ook nog kan plannen. Ideaal dus!

Bullet journal uitzoeken

Ik heb eerder een beetje gejournald, gejournalt, gejournaled? Maar merkte toen dat de notebook die ik had snel doordrukte. Als ik met potlood werkte ging het prima, maar fineliners zag je er al doorheen en zeker de dikkere stiften. Dus na een beetje research gedaan te hebben kwam ik uit bij Archer and Olive. Mooie planners met dik papier waar je zelfs met verf in moet kunnen werken. Ook is deze beschikbaar in B5 formaat, meer ruimte om lekker in te kunnen werken. Ik heb er eentje uitgekozen met een maantje op een cover. IT’S SO CUTE!

Set-up voor 2021

Ik ben begonnen met een maan op de coverpagina van dit jaar. Geïnspireerd door de cover ben ik aan de slag gegaan, eerst met potlood en daarna met een zwarte fineliner eroverheen. Een paar kleine uitschieters heb ik weggewerkt met een witte gelpen (ideaal deze dingen!).

Toen ben ik aan de slag gegaan met de rest van de set-up. Een tabel voor mijn stemmingen in heel 2021, zodat ik na afloop kan zien hoe dit jaar was voor mij. Op de pagina daarnaast heb ik een overzicht gemaakt voor mijn doelen en focuspunten zodat ik per maand een doel kan stellen. Altijd fijn voor mijn ADD hoofd.
Om de maan nog een keer terug te laten komen in mijn journal heb ik op 2 pagina’s een spread gemaakt met de fases van de maan. Ik heb er ook een mooie quote bijgeschreven;

The moon is a reminder that no matter what phase I’m in, I’m still whole.

Ook heb ik een tracker gemaakt voor sharkweek. Als je niet weet waar die voor is; good for you. Als je weet waar die voor is, dan weet je wanneer je me chocola moet brengen. Omdat ik via die tracker weet wanneer ik extra lief moet zijn voor mezelf heb ik op de pagina ernaast maar een self-care bingokaart gemaakt. Als ik het dan even niet zie zitten of een extra momentje voor mezelf kan gebruiken dan kan ik wat inspiratie opdoen.

Hierna heb ik nog een overzichtspagina gemaakt behalve mijn emoties ook mijn lijf te kunnen tracken. Ik wil niet perse aankomen of afvallen, maar 1 van de dingen waarop ik ga focussen is wel dat ik genoeg beweeg. De quote die ik naast die pagina heb gemaakt spreekt wel voor zich. Tenslotte heb ik nog een aantal kolommen gemaakt om de verjaardagen op te schrijven.

Wel mis ik nog wat kleur op de spreads. Maar ik kan niet beslissen voor welk deel van de regenboog ik ga. Mocht je suggesties hebben voor welke kleuren ik kan gebruiken om 2021 in te luiden, let me know!

De hele quote op de gewicht/lichaam tracker pagina is; Goal weight – Sexy as Fuck

Januari spread

Voor de eerste maand van 2021 heb ik gekozen voor een basic overzichtspagina. Ik heb een kleine kalender gemaakt en ben met mijn verfkwast aan de slag gegaan. Ik wilde een berglandschap maken en besloot gaande weg om er een huisje te maken. Een plekje om tot rust te komen. Ik ben ontzettend blij met het resultaat!

Ik heb ook (heel spannend) de schaar in mijn journal gezet. Met een hoger doel voor ogen heb ik Dutch doors gemaakt. Een deel van de pagina heb ik eraf geknipt. Zo heb ik deze maand de volledige weken in een overzicht, maar hou ik ook mijn maanddoelen en to-do’s in het overzicht. Die blijf ik namelijk elke week zien doordat ik de onderste helft van de pagina’s heb weggeknipt. Ik ben erg benieuwd hoe dat gaat werken voor mij.

Fijne kerstboom allemaal! – Blogmas 13 t/m 24

0

Wauw, je focust je even op je leven buiten je blog en het is ineens Kerstavond!

Terwijl ik dit typ ligt Emma al lekker te slapen. Nouja, ze draaide een beetje heen en weer in haar bedje net. Op de monitor zag ik haar konijn in de hoek van haar bed liggen. Omdat ze zo aan het woelen was, vroeg ik aan Dirk of hij haar konijn wilde geven.
Toen hij naar kamer liep, zag ik op de monitor dat Emma weer omrolde, zich uitrekte en haar knuffel pakte. Inmiddels is Dirk haar kamer ingegaan en zie ik op de monitor vanaf de zijkant een arm die in de bovenhoek van het bedje voelt naar het konijn.
Gelukkig gaan de zoekbewegingen netjes om Emma heen en heeft ze niet door dat haar vader naast haar staat. Ze zucht diep en Dirk gaat zo snel en geluidloos als hij kan de kamer uit. Terwijl hij onze kamerdeur open doet kijkt hij me aan met een hoofd van “pfiew, dat ging maar net goed” gemixt met “waarom de f stuur je me voor niks naar Emma?!”
Weer een memorabel ouderschapsmomentje…

What I’ve been up to

Sinds de laatste blog heb ik lekker in het moment geleefd. Dat klinkt misschien voor sommigen van jullie niet zo bijzonder. Maar voor mij, overdenker en over-planner, lukt dat vaak niet.
Ik bedenk vaak hoe ik iets graag wil hebben en maak planningen. Bijvooebeeld ‘s avonds bedenk ik wat ik de dag daarna aantrek en wat ik wil gaan doen op die dag. Daarna ga ik nadenken over hoe deze dag eigenlijk was en wat ik heb gedaan. Als ik dan kijk naar Dirk, dan zit hij in zijn nothing box (Wie kent dat filmpje? Geniaal!)
Maar de laatste paar weken wil ik dat steeds minder doen. Ik kijk veel naar Emma en zie dan hoe zij vol overal in gaat en in het moment springt. Dat wil ik ook weer meer gaan doen. Dus, wat heb ik dan gedaan?

Samen met Emma heb ik bijvoorbeeld koekjes gebakken. Die hebben we ingepakt en weggebracht met een kerstkaartje erbij. Een leuk klein cadeautje voor mijn oude buren die ik al een tijdje niet heb gesproken. Mijn ouders hebben deze doorgegeven aan hen, want toen ik er was, was het nog geen half 9 in de ochtend. Niet echt de tijd om aan te bellen.
Emma en ik hebben ook enorm genoten van warme choco drinken samen en op de momenten dat het niet regende zijn we nog lekker naar buiten geweest met zijn drietjes.

Emma’s eerste keer warme choco was trouwens ook een memorabel ouderschapsmomentje. Een leermoment voor mezelf. Want haar chocomel was al op. “Wil Emma nog een slokje van die van mama?” … En ik kreeg mijn beker niet meer terug.

In de afgelopen dagen zitten we weer gezellig met zijn allen in een lockdown. Ik merk wel dat deze heftiger is voor me dan de vorige. Ik denk omdat ik er gewoon extra van baal dat het nu gebeurt, terwijl ik (net als vele anderen) natuurlijk enorm uitkijk naar die dagen waar het draait om samen zijn. Dat gaat dus gewoon niet. Tenminste, niet op de manier zoals we hadden bedacht. Daarover later meer 🙂

Kerstavond

Het is gewoon al bijna kerst. Eigenlijk begint kerst natuurlijk al een beetje op kerstavond. Vanwege Corona had mijn schoonzus cadeautjes meegegeven aan mijn schoonouders, die vervolgens de “door de kerstman verkeerd geleverde pakketjes” bij ons kwamen brengen.
Omdat Dirk en ik ook wel weten dat Emma de komende dagen flink verwend gaat worden door degenen die we wel kunnen zien, hebben we besloten om vanmiddag al te beginnen met een aantal cadeautjes.

Emma vond alles heel leuk en had het eerste cadeaupapier al losgescheurd voordat wij alles onder de kerstboom hadden gelegd. Dus dat was een groot feest!
De kerstavondtraditie van Dirk (en nu dus ook van mij) is dat er op Kerstavond brood wordt gegeten ‘s avonds. Dus terwijl ik en Emma aan het spelen waren met het nieuwe speelgoed, dekte Dirk de tafel in kerststijl.

Hierna ben ik heerlijk in bad geweest! Want toen Emma haar cadeautjes mocht openen, mocht ik ook mijn naar Lush-ruikende pakketje openen. Wat zat er in vraag je je af? Inderdaad, een enorme verzameling bathbombs! (Badbommen klinkt te raar)

Plannen voor de rest van 2020

De 2020 kerstdagen gaan we doorbrengen met familie, maar uitgespreid over een aantal verschillende dagen zodat we veilig toch iedereen kunnen zien.
We vieren 2e kerstdag bij ons, waar we een winterbbq gaan doen. De partytenten en heaters staan al klaar. De koelkast ligt vol met vlees en ook hier en daar wat groente. Omdat we het buiten gaan vieren moet ik toch nog even wat aanpassingen doen aan de kerstversiering. Buiten is het anders toch nog wel een beetje donker.

Oud en nieuw vieren we gewoon thuis en komt een goede vriend langs. Ik heb wel een confettikanon, dus we kunnen sowieso met een knal het nieuwe jaar in. Het nieuwe jaar… Daar zijn we volgens mij allemaal aan toe.

Ik wens jullie allemaal fijne feestdagen en geef jullie allemaal een virtuele (dus corona-proof) knuffel!