Autorijden update! – Blogmas dag 6

0
491

Vandaag een jaar geleden dat ik een blog postte over het halen van mijn rijbewijs! Wat was ik en ben ik nog steeds super trots. Het is wel een rij jaar van ups-and-downs geweest, met 1 mega down en een langzame up.

Zoals jullie misschien weten had ik begin dit jaar een ongeluk. Omdat ik een aantal weken moest herstellen van de botbreuk en de operatie, heb ik lang niet kunnen autorijden. Ik had mijn rijbewijs ongeveer 1,5maand en mocht daarna ook 6 weken niet rijden. Dit had er vooral mee te maken dat de breuk van mijn sleutelbeen precies op de plek zat waar mijn autogordel normaal zou zitten.

Autorijden op het parkeerterrein

Ik heb wel in de aanloop van mijn herstel wat korte ritjes gemaakt op een parkeer- en ook een industrieterrein.  Na de eerste 5 meter rijden zag ik dat een politiewagen me tegemoet reed. Ik zat gelijk super gespannen in de auto tot ik me realiseerde dat ik ook na die 6 weken nog gewoon mijn rijbewijs heb en nog mag rijden. Meneer agent reed mij natuurlijk gewoon voorbij en er was niks aan de hand. Maar man, wat was ik ineens gespannen!

Eerste keer echt autorijden

Toen ik groen licht kreeg van de chirurg om weer echt zelf te gaan rijden, hebben Hubby en ik direct mijn nieuwe auto opgehaald uit Woerden. Mijn eerste rit zelf rijden was daardoor gelijk een stuk van iets minder dan 50 km.
Uiteraard heb ik de auto ook gelijk die avond even geshowd bij mijn ouders, dat was minder dan 5 km rijden.

Ik merkte dat ik erg gespannen reed,  onder de maximum snelheid binnen de bebouwde kom en de minimum snelheid op de snelweg. Netjes 2 handen aan het stuur at all times en absoluut geen radio aan.
Ik haatte het gevoel van niet kunnen ontspannen bij het autorijden en besloot daarom om samen met Hubby nog 1 laatste autorit te maken. Mijn route naar werk. Langs de plek van het ongeluk.

Toen we in de buurt waren begon ik, terwijl ik er juist niet mee bezig wilde zijn, de hectometerpaaltjes te tellen.  Ik weet dat dit hetzelfde is als wanneer je tegen iemand zou zeggen “Denk niet aan een zwarte kat.” Maar, met witte knokkels, reed ik er gewoon langs.
Op de terugweg van Amsterdam naar huis was het inmiddels donker geworden en begon het ook hard te regenen. Ik merkte dat ik ook wel erg moe was van het rijden. Uiteindelijk heb ik die dag ook bijna 130 km gereden, dus dat was niet zo gek.

Autorijden

Hoe autorijden nu gaat

Inmiddels rij ik gewoon weer ontspannen, met een goed gevoel, en met de radio vol hard aan. Dat heb ik wel weer moeten opbouwen. Maar omdat ik weigerde om bang te zijn voor autorijden is het me wel gelukt. Tenminste, ik was wel bang om weer te gaan autorijden, maar ik weigerde om er daarom mee te stoppen.

Ik vind het weer fijn om auto te rijden! Dus als je een kerstig-rode Twingo voorbij ziet gaan waarbij de ramen er bijna uit trillen door harde muziek en vals zingen, zwaai dan even naar me 😉

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here