Happy day – Blogmas dag 7

0
169

Weet je nog dat ik schreef dat ik geen ochtendmens ben? Letterlijk nog geen week geleden… Hoe laat was ik vandaag klaar wakker en zat ik, volledig aangekleed met gepoetste tanden, beneden met een kop thee? 05:50

Goede start van de dag

Daar zat ik dus in mn eentje beneden. Buiten nog donker, ok dat is het om 9u ook, met een kopje thee en de kerstverlichting aan. Toen heb ik voor het eerst dit jaar Vlogmassen kunnen kijken. Zo heerlijk om even mijn hoofd op nul te zetten en naar iemand anders haar kerstvoorbereidingen te kijken. Milady kwam bij me op schoot liggen en ik had het even helemaal naar mijn zin. Ondanks het tijdstip.

Ik had de babyfoon mee naar beneden genomen zodat Dirk nog even kon blijven liggen en dus niet wakker zou worden van Emma. Staat hij ineens om 6uur beneden met zijn slaaphoofd: “Komj niemmeer bovu?”
Eh, nee. Want ik ben mega wakker. Ga dus maar weer lekker slapen.

Na een uurtje hoorde ik Emma wakker worden en ben ik naar boven gegaan. Nadat ik Emma uit bed had gehaald hing ze nog heerlijk, half slapend, tegen me aan. Ik besloot daarom even in de donkere kamer te blijven zitten terwijl ik haar knuffelde. Na een kwartiertje voelde ik dat ze haar hand, die bij mij op mijn schouder lag, ging bewegen om me over mijn rug te wrijven. Net zoals ik bij haar aan het doen was.
Na dat even knuffelen begon ze te brabbelen. Nu was ze echt wakker en ben ik haar gaan omkleden.

Samen ontbijt maken

Omdat ik vandaag ineens een bizarre energie boost had besloot ik om een beetje fancy te gaan ontbijten. Samen met Emma heb ik croissantjes gemaakt. Na het uitrollen van het deeg rolden we samen de driehoekjes op zodat ze croissants zouden worden. Toen ze door had wat er moest gebeuren werden mijn handen weggeduwd.

Emma ging alles lekker zelf doen. Vakkundig werden de kleine vingers in het deeg geduwd met een glimlach op dat bekkie.
Omdat ik toch wel wat honger begon te krijgen, ging ik me er toch tegenaan bemoeien.
Dat werd de oorlog om het deeg.

Gelukkig konden we de strijdbijl begraven toen er koffie gezet ging worden voor Dirk.
“We gaan drinken maken voor papa, wil jij op het knopje drukken?”
Heftig ja knikken!

Naar de lichtjes!

Nadat we Dirk uit bed hadden gehaald met veel Emma liefde, de geur van verse croissants en de belofte van een kop koffie, zijn we naar de Bosrand geweest.

Ik vind tuincentra sowieso leuk om heen te gaan (Heh, bah. Vroeger was dat nog iets dat alleen leuk was voor oude mensen. Wat zegt dit over mij?!) maar met kerst voel ik zelfs lichte Disney vibes als we door de kerst displays lopen.

Emma was erg onder de indruk van alles en wilde graag even kijken bij de auto. In de auto was aan de bestuurderskant een cadeau geplaatst waar een (neppe) kerstman een kiekeboe spelletje deed. Dat was natuurlijk een schot in de roos zou je denken. Maar wat was de grootste hit? De auto zat vol beren!

“BEE BEE BEE” En vervolgens niet meer weg willen. Top.

Uiteindelijk hebben we toch het einde van de winkel weten te halen met een iets chaggo dreumes. Gelukkig was ze ondertussen wel wat opgevrolijkt door alle lampjes, geluiden en af en toe even nnnjieeeeuwng doen met de winkelwagen (hoe schrijf je het geluid van raceauto’s??)
En dat laatste maakte het voor mij ook nog een stukje leuker. Bij iedere bocht die we maakten zag je een pret-glinster in die mooie blauwe kijkers!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here